1 ทิโมธี 4:2

การหน้าซื่อใจคดของคนที่​พูดโกหก​ คือทำไปทั้งรู้ๆเหมือนอย่างกับเอาเหล็กแดงนาบลงไปบนจิตสำนึกผิดชอบของเขา