MEZMURLAR55

Ey Tanrı, duamı dinle. Yalvarışımdan kendini saklama.

Dikkatini ver, yanıtla beni. Sıkıntı ve inilti içinde huzursuzum

düşmanın sesi, kötünün zulmü yüzünden. Çünkü üstüme sıkıntı getiriyorlar. Öfkeyle bana kin besliyorlar.

Yüreğim sızlıyor içimde. Ölüm dehşeti çöktü üzerime.

Üzerime korku ve titreme geldi. Dehşet içimi sardı.

“Keşke güvercin gibi kanatlarım olsaydı!” dedim. Uçup gider, rahatlardım.

İşte, o zaman uzaklara gider, çölde konaklardım. Selah.

“Sert rüzgârdan ve kasırgadan hemen sığınağa koşardım.”

Akıllarını ve dillerini karıştır, ey Efendim, çünkü kentte şiddet ve çekişme gördüm.

Gece gündüz kent surları üzerinde geziniyorlar. Kötülük ve gaddarlık kentin içindedir.

Yıkıcı güçler onun içindedir. Tehdit ve yalanlar sokaklardan çıkmaz.

Çünkü beni aşağılayan bir düşman değildi, yoksa buna katlanabilirdim. Benden nefret eden de bir hasım değildi, yoksa ondan gizlenirdim.

Ama sendin, benim gibi biri, arkadaşım ve yakın dostum.

Birlikte tatlı tatlı dostluk ederdik. Toplulukla Tanrı'nın evine yürürdük.

Ölüm üzerlerine ansızın gelsin. Diri diri Şeol'e insinler. Çünkü kötülük onların arasında, evlerinin içindedir.

Bense, Tanrı'ya seslenirim. Yahve kurtarır beni.

Akşam, sabah ve öğle vakti sıkıntı içinde feryat ederim. O sesimi duyar.

Bana karşı yapılan savaştan esenlik içinde kurtarır canımı, gerçi bana karşı çıkanlar da çoktur.

Sonsuzluktan beri tahtında oturan Tanrı, işitecek ve onlara karşılık verecektir. Selah. Onlar asla değişmez, Tanrı’dan da korkmazlar.

Dostlarına karşı elini kaldırdı, yaptığı antlaşmayı bozdu.

Ağzı tereyağı gibi sakin, ama yüreği savaşçıdır. Sözleri yağdan yumuşak, ama onlar yalın kılıçtırlar.

Yükünü Yahve’ye bırak, O sana destek olur. Doğrunun sarsılmasına asla izin vermez.

Ama sen, ey Tanrı, Onları yıkım çukuruna indireceksin. Kana susamış ve hilekâr adamlar günlerinin yarısını bile yaşayamayacaklar. Bense sana güvenirim.