MEZMURLAR44

Kulaklarımızla duyduk, ey Tanrı, atalarımız onların günlerinde, eski günlerde, yaptığın işi bize anlattı.

Ulusları elinle kovdun, ama onları diktin. Halkları kırdın, ama onları yaydın.

Çünkü ülkeyi kendi kılıçlarıyla mülk edinmediler, onları kurtaran kendi kolları da değildi. Ancak senin sağ elin, kolun ve yüzünün ışığıydı. Çünkü sen onları kayırdın.

Ey Tanrı, sensin benim Kralım. Yakov için zaferleri buyur!

Senin sayende düşmanlarımızı devireceğiz. Bize karşı ayaklananları senin adınla ezeceğiz.

Çünkü ben yayıma güvenmem, kılıcım da beni kurtarmaz.

Ama sensin bizi düşmanlarımızdan kurtaran, bizden nefret edenleri utandıran.

Bütün gün Tanrı'yla övünürüz. Adına daima şükrederiz. Selah.

Ama şimdi sen bizi reddettin ve bizi utandırdın, ordularımızla yola çıkmıyorsun.

Bizi düşmanın önünde geri döndürüyorsun. Bizden nefret edenler kendileri için yağma topluyorlar.

Bizi yenilecek koyun gibi ettin, bizi ulusların arasına dağıttın.

Halkını bedavaya sattın, satışından da hiçbir şey kazanmadın.

Bizi komşularımıza yüzkarası, çevremizdekiler için eğlence ve alay konusu ettin.

Halklar arasında baş sallansın diye, bizi ulusların diline düşürdün.

Rezilliğim gün boyu gözümün önünde, utanç yüzümü kaplıyor,

hakaret ve sövgüde bulunanın alayıyla, düşmanın ve intikamcının yüzünden.

Bütün bunlar başımıza geldi, yine de seni unutmadık. Antlaşmana ihanet etmedik.

Yüreğimiz geriye dönmedi, adımlarımız da senin yolundan sapmadı,

oysa sen bizi çakalların yerinde ezdin, Üstümüzü ölümün gölgesiyle örttün.

Eğer Tanrımız'ın adını unuttuysak, ya da ellerimizi yabancı bir ilâha uzattıysak,

Tanrı bunu araştırmaz mıydı? Çünkü O, yürekteki gizleri bilir.

Evet, senin uğruna bütün gün öldürülüyoruz. Kasaplık koyunlar gibi görülüyoruz.

Uyan! Neden uyuyorsun ey Efendim? Kalk! Bizi sonsuza dek reddetme.

Neden yüzünü gizliyorsun? Çektiğimiz acıyı, üzerimizdeki baskıyı unutacak mısın?

Çünkü canımız toprağa kadar eğildi. Bedenimiz toprağa yapıştı.

Kalk, yardım et bize. Sevgi dolu iyiliğin uğruna bizi kurtar.