Canımı almak isteyenler hayal kırıklığına uğrayıp rezil olsunlar. Bana kötülük düşünenler geri dönüp şaşkına dönsünler.
Çünkü nedensiz yere benim için ağlarını çukurda gizlediler. Hiçbir sebep yokken canıma çukur kazdılar.
Bütün kemiklerim şöyle diyecek: “Senin gibisi var mı, ey Yahve, yoksulu kendisine göre çok güçlü olanın elinden, yoksulu, muhtacı soyguncudan kurtaran?”
Ben ise, onlar hastalandıklarında çul kuşanırdım. Oruçla canımı alçaltırdım. Duam kendi bağrıma dönerdi.
Onlara dostum ya da kardeşimmiş gibi davranırdım. Annesi için yas tutan birisi gibi yas tutarak yere kapanırdım.
Ama benim sıkıntım karşısında sevindiler ve bir araya toplandılar. Saldırganlar bana karşı toplandılar ve ben bunu bilmiyordum. Bana saldırdılar ve durmadılar.
Ey Efendim, ne zamana dek bakacaksın? Canımı onların yok edişinden, yaşamımı genç aslanlardan kurtar.
Düşmanlarım haksız yere bana karşı sevinmesinler; benden nedensiz yere nefret edenler, göz kırpmasınlar.
Felaketime sevinenler, hayal kırıklığına uğrayıp şaşkına dönsünler. Bana karşı kendilerini yüceltenler, utanç ve rezilliğe bürünsünler.
Haklı davamı destekleyenler, sevinçle haykırıp coşsunlar. Sürekli şöyle desinler: “Hizmetkârının bolluk içinde olmasından hoşlanan Yahve yücelsin!”