MEZMURLAR102

Duamı duy, ey Yahve! Feryadım sana ulaşsın.

Sıkıntılı günümde yüzünü benden saklama. Kulağını bana çevir. Çağırdığım gün bana hemen yanıt ver.

Çünkü günlerim duman gibi tükeniyor. Kemiklerim meşale gibi yanıyor.

Yüreğim ot gibi kurudu, soldu, ekmek yemeyi unuttum.

İniltimin sesinden, kemiklerim derime yapışıyor.

Çölde yaşayan kaşıkçı kuşu gibiyim. Çorak yerlerin baykuşu oldum.

Gözlüyorum, damda yalnız kalan bir serçeye döndüm.

Düşmanlarım bütün gün beni aşağılıyor. Bana kızgın olanlar adımı lanet için kullanıyorlar.

Külü ekmek gibi yedim, içeceğime gözyaşları karıştırdım,

senin öfken ve gazabın yüzünden, çünkü sen beni kaldırıp yere çaldın.

Günlerim uzayan gölge gibi. Ot gibi kurudum.

Ama sen, ey Yahve, sonsuza dek kalıcısın, ünün tüm kuşaklar boyunca sürer.

Sen kalkıp Siyon'a merhamet edeceksin, çünkü ona acıma vakti geldi. Evet, belirlenen zaman geldi.

Çünkü hizmetkârların onun taşlarından zevk alırlar, onun tozuna acırlar.

Böylece uluslar Yahve’nin adından, yeryüzü krallarının tümü görkeminden korkacaklar.

Çünkü Yahve Siyon'u bina etti. Yüceliğiyle göründü.

Yoksulun duasına yanıt verdi, onların duasını küçümsemedi.

Bu, gelecek kuşak için yazılacak. yaratılacak bir halk Yah'ı övecek,

Çünkü O yücelerdeki kutsal yerinden aşağıya baktı. Yahve gökten yeryüzünü gördü,

tutsakların iniltilerini duymak, ölüme mahküm edilenleri serbest bırakmak için.

Böylece Yahve’ye hizmet etmek için halklar ve krallıklar bir araya toplanınca,

Siyon’da Yahve’nin adını, Yeruşalem’de övgüsünü ilan etsinler.

Yol boyunca gücümü zayıflattı. Günlerimi kısalttı.

“Ey Tanrım, beni günlerimin ortasında alma” dedim. “Senin yılların tüm kuşaklar boyuncadır.

Yeryüzünün temelini eskiden sen attın. Gökler senin ellerinin işidir.

Onlar yok olacak, ama sen duracaksın. Evet, hepsi bir giysi gibi eskiyecek. Onları bir kaftan gibi değiştireceksin, onlar da değişecek.

Ama sen aynısın. Yıllarının sonu yoktur.

Hizmetkârlarının çocukları devam edecek. Onların soyu senin önünde sağlamlaştırılacak.”