Mga Kawikaan7

Aking anak na lalaki, sundin ang aking mga salita at ipunin ang aking mga utos sa iyong kalooban.

Sundin ang aking mga utos upang mabuhay at sundin ang aking tagubilin tulad ng mansanas sa iyong paningin.

Itali ang mga ito sa iyong mga daliri; isulat ang mga ito sa talaan ng iyong puso.

Sabihin sa karunungan, “Ikaw ang aking kapatid na babae,” at tawagin ang kaunawaan na inyong kamag-anak,

upang ikaw ay ilayo mula sa mapanuksong babae, mula sa babaeng mapangalunya kasama ng kaniyang mapang-akit na mga salita.

Sa bintana ng aking bahay ay tumitingin ako sa pamamagitan ng dungawan

at aking nakita ang karamihan ng batang lalaki na hindi pa natuturuan. Nakita ko sa karamihan ng kabataan ang isang batang lalaking na wala sa kaisipan.

Ang batang lalaking iyon ay naglalakad sa kalye malapit sa sulok ng kaniyang kalye at siya ay tumuloy patungo sa kaniyang bahay—

iyon ay takip-silim, sa gabi ng araw na iyon, sa oras ng gabi at kadiliman.

At doon kinatagpo siya ng isang babae, nakadamit tulad ng isang bayarang babae at alam niya kung bakit siya naroon.

Siya ay maingay at magulo, ang kaniyang mga paa ay hindi mapanatili sa tahanan—

ngayon nasa mga kalye, ngayon nasa pamilihan, at bawat sulok siya ay nag-aabang.

Kaya siya ay hinawakan niya at pinaghahalikan, na may katapangang mukha, sinabi niya sa kaniya,

natupad ko ang handog ng kapayapaan ngayon, naibigay ko ang aking mga panata,

kaya lumabas ako para makita ka, kinasasabikan ko na makita ang iyong mukha, at ikaw ay aking natagpuan.

Inilatag ko ang mga panakip sa aking higaan, mga linong makukulay mula sa Egipto.

Pinabanguhan ko ang aking higaan ng mira, mga aloe, at kanela.

Halina't, hayaang umapaw ang ating pagmamahalan hanggang umaga; hayaan nating makakuha tayo ng labis na ligaya sa iba't ibang gawi ng pagtatalik.

Ang aking asawa ay wala sa bahay; siya ay nasa malayo sa isang matagal na paglalakbay.

May dala siyang isang supot ng pera sa kaniya; siya ay babalik sa araw ng kabilugan ng buwan.”

Sa kaniyang mapang-akit na salita ay hinihikayat siya, at sa kaniyang mahusay na pagsasalita siya ay mapipilit niya.

Sumunod siya sa kaniya na tulad ng isang bakang lalaki na papunta sa katayan, o tulad ng isang usa na nahuli sa isang patibong

hanggang ang isang palaso ay tumatagos sa kaniyang atay— o katulad ng ibong sumusugod sa isang patibong, hindi alam na ito ang magiging kabayaran ng kaniyang buhay.

At ngayon, ang aking mga anak na lalaki, makinig sa akin; bigyang pansin kung ano ang aking sinasabi.

Huwag ninyong hayaan ang inyong puso na lumihis sa kaniyang mga kaparaanan; huwag maligaw sa kaniyang mga landas.

Maraming biktima ang nadala niya pababa; hindi sila mabilang.

Ang kaniyang bahay ay daan patungo sa sheol; ito ay patungo pababa sa mga silid ng kamatayan.