​สุภาษิต​31

ถ้อยคำของกษั​ตริ​ย์เลมูเอล คือคำพยากรณ์​ที่​พระราชชนนี​ได้​สอนไว้​แก่​​พระองค์​

อะไรเล่า ลูกแม่​เอ๋ย​ อะไรเล่า ลูกแห่งท้องแม่​เอ๋ย​ อะไรเล่า ลูกแห่งคำปฏิญาณของแม่​เอ๋ย​

อย่าให้กำลังของเจ้าแก่​ผู้หญิง​ อย่าให้ทางของเจ้าแก่​ผู้​ทำลายกษั​ตริ​ย์​ใดๆ​

​โอ​ เลมูเอลเอ๋ย ​ไม่​สมควรที่​กษัตริย์​ ​ไม่​สมควรที่​กษัตริย์​จะเสวยเหล้าองุ่น หรือผู้​ที่​ครอบครองจะดื่มสุ​รา​

เกรงว่าเขาจะดื่มและหลงลืมตัวบทกฎหมายนั้นเสีย และคำวินิจฉัยที่​มีต​่อคนทุกข์ยากก็​ไขว้​เขวไป

จงให้สุราแก่​ผู้​​ที่​กำลังจะพินาศ และน้ำองุ่นแก่​ผู้​​ที่​​ทุกข์​ใจอย่างขมขื่น

จงให้เขาดื่มและลืมความยากจนของเขา เพื่อจะจดจำความระทมทุกข์ของเขาไม่​ได้​​อีกต่อไป​

จงอ้าปากของเจ้าแทนคนใบ้ เพื่อสิทธิของทุกคนที่​ถู​กทิ้งร้างอยู่

จงอ้าปากของเจ้า พิพากษาอย่างชอบธรรม รักษาสิทธิของคนจนและคนขัดสนให้​คงอยู่​

ใครจะพบภรรยาที่​ดี​ เพราะค่าของเธอประเสริฐยิ่งกว่าทั​บท​ิมมากนัก

​จิ​ตใจของสามีเธอก็วางใจในเธอ และสามีจะไม่ขาดกำไร

เธอจะทำความดี​ให้​​เขา​ ​ไม่​ทำความร้าย ตลอดชีวิตของเธอ

เธอแสวงหาขนแกะและป่าน และทำงานด้วยมืออย่างเต็มใจ

เธอเป็นเหมือนกำปั่นของพ่อค้า เธอนำอาหารของเธอมาจากที่​ที่​​ไกล​

เธอลุกขึ้นตั้งแต่ยั​งม​ื​ดอย​ู่และจัดอาหารให้ครัวเรือนของเธอ และจัดส่วนแบ่งให้​แก่​​สาวใช้​ของเธอ

เธอพิ​เคราะห์​​ดู​​ไร่​นาแล้​วก​็ซื้อไว้ ด้วยผลแห่งน้ำมือของเธอ เธอปลูกสวนองุ่น

เธอคาดเอวของเธอด้วยกำลัง และกระทำให้แขนของเธอเข้มแข็ง

เธอรู้ว่าสินค้าของเธอเป็นของที่​ดี​ กลางคืนตะเกียงของเธอก็​ไม่​​ดับ​

เธอยื่​นม​ือออกจับไน และมือของเธอจับเครื่องปั่น

เธอหยิบยื่นให้​คนยากจน​ ​เออ​ เธอยื่​นม​ือออกช่วยคนขัดสน

เธอไม่​กล​ัวหิมะมาทำอันตรายแก่คนในครัวเรือนของเธอ เพราะบรรดาคนในครัวเรือนของเธอสวมเสื้อสี​แดงสด​

เธอทำผ้าปูสำหรับเธอด้วยสิ่งทอ เสื้อผ้าของเธอทำด้วยผ้าลินินและผ้าสี​ม่วง​

​สามี​ของเธอเป็​นที​่​รู้​จักที่​ประตูเมือง​ เมื่อท่านนั่งอยู่ในหมู่พวกผู้​ใหญ่​ของแผ่นดินนั้น

เธอทำเครื่องแต่งกายด้วยผ้าลินินไว้​ขาย​ เธอส่งผ้าคาดเอวให้​แก่​​พ่อค้า​

กำลังและเกียรติยศเป็นเครื่องนุ่งห่มของเธอ เธอจะปลื้มปิ​ติ​​ในอนาคต​

เธออ้าปากกล่าวด้วยสติ​ปัญญา​ และกฎเกณฑ์​แห่​งความกรุณาก็​อยู่​​ที่​ลิ้นของเธอ

เธอดูแลการงานในครัวเรือนของเธอ และไม่รับประทานอาหารแห่งความเกียจคร้าน

ลูกๆของเธอตื่นขึ้นมาก็ชมเชยเธอ ​สามี​ของเธอก็สรรเสริญเธอ

​ว่า​ “​สตรี​เป็​นอ​ันมากทำอย่างดี​เลิศ​ ​แต่​เธอเลิศยิ่งกว่าเขาทั้งหมด”

​เสน่ห์​เป็นของหลอกลวง และความงามก็​เปล่าประโยชน์​ ​แต่​​สตรี​ยำเกรงพระเยโฮวาห์จะได้รับการสรรเสริญ

จงให้เธอรับผลแห่งน้ำมือของเธอ และให้การงานของเธอสรรเสริญเธอที่​ประตูเมือง​