kardeşim Hanani'yi ve kale valisi Hananya'yı Yeruşalem'in başına koydum. Çünkü o sadık bir adamdı ve birçoklarından daha çok Tanrı'dan korkardı.
Onlara, “Güneş ısınana kadar Yeruşalem kapıları açılmasın. Onlar nöbet tutarken kapıları kapatsınlar, siz de sürgüleyin. Yeruşalem sakinlerinin bekçilerini, herkes kendi nöbetinde, herkes evinin yakınında olacak şekilde atayın.” dedim.
Tanrım, ileri gelenleri, yöneticileri ve halkı bir araya toplayıp soyağacına göre saymayı yüreğime koydu. İlk çıkanların soy kütüğünü buldum ve içinde şunların yazılı olduğunu gördüm:
Bunlar, Babil Kralı Nebukadnetsar'ın sürmüş olduğu sürgünlerden çıkan ve Yeruşalem'e ve Yahuda'ya, hepsi kendi kentlerine dönen il çocuklarıydı.
Zerubbabel, Yeşua, Nehemya, Azarya, Raamiya, Nahamani, Mordekay, Bilşan, Misperet, Bigvay, Nehum ve Baana ile birlikte geldiler. İsrael halkından olan adamlarının sayısı:
Kapı bekçileri: Şallum'un çocukları, Ater'in çocukları, Talmon'un çocukları, Akkuv'un çocukları, Hatita'nın çocukları, Şobay'ın çocukları: Yüz otuz sekiz.
Solomon'un hizmetkârlarının çocukları: Sotay'ın çocukları, Soferet'in çocukları, Perida'nın çocukları,
Tel Melah, Tel Harşa, Keruv, Addon ve İmmer'den çıkanlar şunlardı; ama atalar evlerini ve soylarını, İsrael'den olup olmadıklarını gösteremediler:
Kâhinlerden: Hobayah'ın çocukları, Hakkots'un çocukları, Giladlı Barzillay'ın kızlarından karı alıp onların adıyla anılan Barzillay'ın çocukları.
Bunlar soy kütüklerini aradılar, ama bulamadılar. Bu yüzden yetkisiz kılınıp kâhinlikten çıkarıldılar.
Vali onlara, Urim ve Tummim ile hizmet etmek üzere bir kâhin çıkana dek en kutsal şeylerden yememelerini söyledi.
ayrıca yedi bin üç yüz otuz yedi erkek hizmetçileri ve kadın hizmetçileri, onların erkek ve kadın iki yüz kırk beş ezgcisi vardı.
Atalar evlerinin başları arasından bazıları işe katkıda bulundu. Vali hazineye bin darik altın, elli leğen ve beş yüz otuz kâhin giysisi verdi.
Atalar evlerinin başlarından bazıları işin hazinesine yirmi bin darik altın ve iki bin iki yüz mina gümüş verdi.
Halkın geri kalanının verdiği ise yirmi bin darik altın, iki bin mina gümüş ve altmış yedi kâhin giysisiydi.